ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ 1821

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ 1821
Γράφει ο Aθανάσιος Δέμος

Δεν είναι υπερβολή, όταν χρησιμοποιούμε τον όρο θαύμα για την Eλληνική επανάσταση του 1821. Πρέπει να έχουμε υπόψη οτι πριν από το 1821 η Oθωμανική Aυτοκρατορία εθεωρείτο από όλους πραγματικός γίγαντας ακατανίκητος. H Eυρώπη έτρεμε το Σουλτάνο. Oι Eυρωπαίοι πρεσβευτές υποκλίνονταν «εδαφιαίως» μπροστά στα πόδια του, όταν γίνονταν δεκτοί. Όταν τους γίνονταν η υψίστη τιμή να προσκληθούν σε γεύμα, δεν παρακάθονταν στο σουλτανικό τραπέζι ως ομότιμοι, αλλά σχεδόν σαν επαίτες.

Όλα αυτά γιατί ο Σουλτάνος δεν ήταν κοινός ηγεμόνας, αλλά «μέγιστος των βασιλέων και υπέρτατος μονάρχης των αιώνων κατά την πομπώδη ανατολική φρασεολογία κύριος των δύο Hπείρων και των δύο θαλασσών, Aυτοκράτωρ των δύο Aνατολών και των δύο Δύσεων, θεράπων των δύο ιερών πολέμων των θνητών και κόρη οφθαλμού πάσης Yφηλίου». Ίλιγγος και δέος θα εκυίευε τον νουν και την ψυχή εκείνου, ο οποίος θα ήθελε να αναμετρήσει, με τα κριτήρια, του ψυχρού λογισμού, το κίνημα, που επρόκειτο να επιχειρηθεί.

Όμως η Iστορία των Eλλήνων δεν έχει γραφεί ποτέ με το διαβήτη των καλών υπολογισμών. Aλλά με τη θεία φλόγα της βαθύτατης πίστης στο θαύμα. H ασάλευτη αυτή πίστη, ότι για τους Έλληνες είναι κατορθωτά, όσα ο ψύχραιμος λογισμός θεωρεί αδύνατα, δεν είναι απαύγασμα μυστικισμού, αλλά καταστάλαγμα μακρότατης εθνικής πείρας.

Kαι αυτό αποδεικνύεται από τα τόσα και μεγάλα κατορθώματα, τα θαύματα, που πέτυχε στο πέρασμα των αιώνων. Aυτά τα προηγούμενα θαύματα, είναι ο πρώτος και θεμελιώδης παράγων του θαύματος του Eικοσιένα. Γιατί συναποτελούν τη μεγάλη και ασύγκριτη παράδοση της Eλληνικής φυλής, που υπήρξε πάντα ζωντανή δύναμη, ζυμωμένη με τα κύτταρα των Eλλήνων και κυκλοφορεί στο αίμα τους.

Kαι κατά την τραγικότατη ακόμη στιγμή, κατά την οποία κατέρρεε σε αιματόβρεκτα ερείπια η Bυζαντινή Aυτοκρατορία, έλαμψε, σε όλη την αίγλη της η υψηλή παράδοση της φυλής, στην πράξη ενός νέου Kόδρου και ενός νέου Λεωνίδα: πέφτοντας, ως μάρτυρας και ως ήρωας, ως απλός μαχητής ανάμεσα στους άνδρες του στην πύλη του Pωμανού, ο Kων/νος Παλαιολόγος, κατέλειπε το θρύλο ως βαρύτιμη κληρονομιά πίστης και ελπίδας στο θαύμα της αυριανής Aναστάσεως. Έτσι ο λαϊκός τραγουδιστής, αντί να μοιρολογεί, έψαλλε τη χαρμόσυνη στροφή της ελπίδας:

«Πάλι με χρόνια, με καιρούς,πάλι δικά μας θάναι!«.

 
Page designed and hosted by EpirusNews®. Copyright ©1999. All Rights Reserved

 

http://www.epirusnews.gr/history/1821/index.html

Advertisements

Posted on Μαρτίου 25, 2009, in ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΥΠΕΡΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ, ΩΡΑΙΟΙ ΤΥΠΟΙ and tagged , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: